معادن کم عیار، عامل کاهش تولید سنگ آهن ترکیه

بررسی تولید سنگ آهن در ترکیه

معادن کم عیار، عامل کاهش تولید سنگ آهن ترکیه


به گزارش مبین نیوز از اخبار فلزات به دلیل افزایش سهم روش غیر مستقیم فولادسازی ترکیه، نیاز این کشور به سنگ آهن افزایش خواهد یافت و با توجه به اینکه معادن این کشور اغلب از نوع کم عیار هستند، این به معنای واردات بیشتر سنگ آهن خواهد بود.

علیرغم حجم پایین تولید فولاد خام به روش کوره بلند در ترکیه، طی سال‌های اخیر این بخش از فولادسازی شاهد رشد تولید بوده است. افزایش سهم فرآیند تولید غیر مستقیم فولاد، به معنای افزایش تقاضا برای شارژهایی نظیر سنگ آهن، گندله و مواد زینتی شده است. از همین رو، وضعیت تولید و مصرف سنگ آهن ترکیه مورد توجه قرار گرفته است. در نمودار ۱، تولید این ماده خام فولادسازی مشاهده می‌شود.

بررسی نمودار تولید سنگ آهن ترکیه نشان می‌دهد حجم تولید این ماده خام، طی سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ به‌طور متوسط سالیانه حدود ۶ درصد رشد پیدا کرده است و در سال ۲۰۱۳ شاهد یک افزایش ناگهانی در تولید سنگ آهن هستیم که در سال‌های آتی، به‌دلیل کاهش حجم تولید فولاد، روندی نزولی پیدا کرد؛ به‌طوری که در سال ۲۰۱۵ با ۱۴ درصد کاهش نسبت به سال قبل، به حدود ۶ میلیون تن رسید. سهم تولید داخلی از میزان تقاضای سنگ آهن ترکیه، در سال‌های گذشته در گستره ۵۵ تا ۸۳ درصد بود. به‌طور کلی می‌توان گفت که سهم سنگ آهن داخلی از میزان مصرف آن در تمامی سال‌های بررسی شده بیش از ۵۵ درصد بوده است. در سال ۲۰۱۳ که تولید سنگ آهن با گذر از مرز ۸ میلیون تن به اوج خود طی ۹ سال اخیر رسید، سهم آن نیز به ۸۳ درصد افزایش یافت.

در مقایسه با ترکیه شایان ذکر است که تولید سنگ آهن ایران، در وضعیت مناسبی قرار دارد و در سال گذشته حدود ۶۰ میلیون تن سنگ آهن تولید شده که بخش قابل توجهی از آن (نزدیک به یک‌سوم) صادر شده است. با توجه به افزایش تولید کوره‌های بلند ترکیه طی سال‌های اخیر، به‌نظر می‌‎رسد که این کشور بازار مناسبی برای فروش سنگ آهن ایران باشد. روابط خوب تجاری و نزدیک بودن این کشور، متصل بودن شبکه خط ریلی و دسترسی دریایی از جمله عواملی هستند که صادرات به این کشور را تسهیل می‌کنند. البته باید در نظر داشت که در صورت ورود به بازار ترکیه، رقابت برای کسب سهم از بازار با رقیب سرسختی مانند برزیل (دومین صادرکننده سنگ آهن جهان) خواهد بود. از همین رو، برای ورود به این بازار استفاده از ابزارهای قیمتی و دیپلماتیک (تعرفه‌های ترجیحی و…) بسیار کمک‌کننده خواهد بود.

مطالب مرتبط